Pomoc psychologiczno-pedagogiczna dla uczniów, dzieci ze szczególnym uwzględnieniem uczniów, dzieci o specjalnych potrzebach edukacyjnych i zdrowotnych
„Każdy człowiek ma wielkie możliwości,
musi je tylko odkryć.”
(Kartezjusz)
Podstawa prawna: Rozporządzenie MEN z dn. 9 sierpnia 2017r. w sprawie zasad organizacji i udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach (Dz. U. z 2017 r. poz. 59 i 949)
W placówce pomoc psychologiczno-pedagogiczna udzielana jest w trakcie bieżącej pracy z uczniem, dzieckiem oraz przez zintegrowane działania nauczycieli i specjalistów. Zajęcia prowadzą wykwalifikowani nauczyciele, pedagog szkolny, pedagodzy specjalni, terapeuci, logopeda i psycholog.
Rodzaje zajęć:
1. Zajęcia rozwijające uzdolnienia Organizuje się dla uczniów szczególnie uzdolnionych. Celem nadrzędnym zajęć jest wszechstronny rozwój każdego ucznia, rozpoznawanie, rozbudzanie i rozwijanie zainteresowań, uzdolnień i umiejętności uczniów, tworzenie warunków osiągania sukcesów na miarę możliwości każdego z nich oraz promowanie ich na terenie szkoły i w środowisku lokalnym.
2. Zajęcia dydaktyczno-wyrównawcze To zajęcia, na których uczeń wyrównuje i nadrabia braki w zakresie dydaktyki z poszczególnych przedmiotów wynikających z podstawy programowej dla danego etapu edukacyjnego. Zajęcia prowadzone są przez nauczyciela właściwych zajęć edukacyjnych.
3. Zajęcia korekcyjno-kompenscyjne Organizuje się dla uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi, w tym specyficznymi trudnościami w uczeniu się, czyli z dysleksją rozwojową: w formie dysleksji, dysortografii lub dysgrafii.
4. Zajęcia logopedyczne Organizuje się dla uczniów z deficytami kompetencji i zaburzeniami sprawności językowych. Celem zajęć jest rozwijanie kompetencji językowych, doskonalenie czytania ze zrozumieniem oraz nauka budowania dłuższych wypowiedzi słownych. Wykorzystywane są środki multimedialne oraz ciekawe pomoce dydaktyczne.
5. Zajęcia rozwijające kompetencje emocjonalno-społeczne Zajęcia adresowane są do dzieci z zaburzeniami zachowania, nadpobudliwością, agresją, zahamowaniem, niską samooceną, nieśmiałych, dzieci mających problemy w relacjach rówieśniczych, z uwzględnieniem mocnych stron w rozwoju dziecka. Polegają one na tym, że dzieci biorą udział w sytuacjach społecznych, podczas których uczą się właściwych zachowań. Te zachowania powodują odreagowanie napięć emocjonalnych i ułatwiają przyswajanie umiejętności społecznie akceptowanych.
6. Terapia psychologiczna Organizuje się dla uczniów z zaburzeniami i odchyleniami rozwojowymi mających problemy w funkcjonowaniu w szkole oraz z aktywnym i pełnym uczestnictwem w życiu szkoły. Zajęcia służą stymulacji rozwoju poznawczego, emocjonalnego i społecznego uczniów z wykorzystaniem metod aktywnych, gier edukacyjnych i innych pomocy.
7. Zajęcia związane z wyborem kierunku kształcenia i zawodu Organizuje się w celu wspomagania odpowiednio uczniów w podejmowaniu decyzji edukacyjnych i zawodowych, przy wykorzystaniu aktywnych metod pracy. Mają one w naszej szkole formę porad i konsultacji i są prowadzone w miarę potrzeb.
8. Porady i konsultacje dla rodziców Prowadzą je nauczyciele, wychowawcy grup wychowawczych i specjaliści. Działania te mają wspierać rodziców w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu zwiększenia efektywności pomocy udzielanej uczniom.
9. Zajęcia w ramach wczesnego wspomagania organizuje się w wymiarze od 4 do 8 godzin w miesiącu, w zależności od możliwości psychofizycznych i potrzeb dziecka. Celem wczesnego wspomagania rozwoju dziecka jest pobudzanie psychoruchowego i społecznego rozwoju od chwili wykrycia niepełnosprawności do podjęcia nauki szkolnej. Zajęcia z dziećmi posiadającymi opinię o wczesnym wspomaganiu pomagają: zapobiegać pogłębianiu się niepełnosprawności, zapobiegać izolacji rodziny, przygotować dziecko do podjęcia nauki w szkole we właściwym czasie, rodzinie w akceptacji niepełnosprawnego dziecka oraz wypełnianiu zadań opiekuńczo-rehabilitacyjnych w domu, pozwolić na osiągnięcie samodzielności życiowej odpowiedniej do wieku rozwojowego, umocnić więzi rodzinne.
10. Zajęcia terapeutyczne uwagi słuchowej metodą Tomatisa to naturalny sposób stymulacji neurosensorycznej. Stosowane programy słuchowe modyfikują muzykę i głos w czasie rzeczywistym, tak by zainteresować mózg i rozwijać zdolności motoryczne, emocjonalne i poznawcze.  Podstawowym jej celem jest wspomożenie funkcji słuchowej przez co następuje poprawa koncentracji, jakości uczenia się, wspomożenie  zdolności językowych, komunikacyjnych, zwiększenie kreatywności oraz  poprawa jakości zachowań społecznych. Metoda Tomatisa okazała się bardzo skuteczna  w terapii dzieci z problemami szkolnymi typu: zaburzenia uwagi, mowy, koncentracji, dysleksja. Zastosowanie tej metody przyniosło również zadowalające efekty w przypadku dzieci autystycznych i z problemami koordynacji sensomotorycznej.
11. Raz w miesiącu odbywają się zajęcia Metodą Ruchu Rozwijajacego wg Weroniki Sherborne dla dzieci i rodziców. Metoda ta wykorzystuje język ciała, a więc ruch, który pozwala na porozumienie się pomimo różnicy języka mówionego, czy poziomu intelektualnego rozmówców.Główne założenia tej metody to rozwijanie świadomości własnego ciała i otoczenia, usprawnienie sfery motorycznej, dzielenie przestrzeni z innymi osobami oraz nawiązywanie bliskiego kontaktu za pomocą zarówno ruchu jak i dotyku. Ponadto zajęcia prowadzone tą metodą stymulują rozwój emocjonalny, społeczny i poznawczy dziecka. Terapię wykorzystuje się w pracy z dziećmi, ale również dorosłymi, zarówno z tymi, którzy rozwijają się prawidłowo i którzy przejawiają zaburzenia rozwojowe.
12. Dogoterapia wykorzystywana jest w edukacji oraz psychoterapii dzieci i młodzieży, w terapii osób z autyzmem, zespołem Downa, niepełnosprawnością intelektualną. Ma zwiększać efektywność rehabilitacji bądź procesu terapeutycznego. Dogoterapia wykorzystywana jest również w resocjalizacji. Pies, poprzez bezwarunkową akceptację, zaspokaja potrzebę bliskości, łagodzi poczucie samotności, odrzucenia czy lęku. Poprzez swoją miękką sierść i temperaturę ciała wyższą niż u człowieka przywołuje wspomnienia z okresu niemowlęctwa - bliskość rodzica, głaskanie i przytulanie się do niego sprzyja rozluźnieniu mięśni i zrelaksowaniu się. Kontakt z czworonogiem pomaga radzić sobie z trudnymi emocjami.
13. Posiadamy również biały domek, który stanowi doskonałe miejsce odpoczynku, relaksu i odprężenia, a po zainstalowaniu różnych urządzeń emitujących m.in. muzykę lub światło (światłowody, blimp itp.) stworzymy pomieszczenie sprzyjające stymulacji i aktywizacji zmysłów osób z zaburzeniami rozwoju. To przyjazne pomieszczenie, tworzące poczucie bezpieczeństwa i zaniku strachu. Tworzymy przyjazne warunki, w których oddziałujemy na zmysły poprzez dotyk, dźwięki, muzykę, zapachy oraz światło, uzyskując efekt pobudzenia lub wyciszenia w wybranych obszarach percepcji. Główne cele tej metody to: rozwój umiejętności komunikacji niewerbalnej, pośredniczenie w doświadczaniu środowiska, przyśpieszenie procesów rozwoju i poprawienie zdolności do nauki. Terapia dobierana jest indywidualnie do potrzeb ucznia. Dziecko ma wolność wyboru bodźców, których w danym momencie najbardziej potrzebuje.
14. Arteterapia - terapia sztuką jest wspaniałym sposobem dotarcia do dzieci z problemami emocjonalnymi, po ciężkich przejściach, autystycznych, ale i formą dającą odprężenie, uwalniającą od napięcia - dla tych zupełnie zdrowych.
15. Terapia ręki - przeznaczona jest w głównej mierze dla dzieci, u których stwierdza się trudności manualne ( wiązanie sznurowadeł, zapinanie guzików, nawlekanie koralików, układanie drobnych przedmiotów),trudności grafomotoryczne ( kreślą niedokładne szlaczki, nie lubią wycinać, rysować, lepić, rysunki często sprawiają wrażenie niestarannych), obniżony poziom graficzny pisma – litery niekształtne, kanciaste, nieprecyzyjne, różnej wielkości, wychodzące poza linie, połączenia pomiędzy literami różnej długości, o różnym nachyleniu liter, w dowolnym miejscu litery, odstępy między literami za duże lub za małe, pismo mało czytelne, tempo pisania wolne – trudności z nadążaniem za tempem innych dzieci. Praca terapeuty na początku skupia się na obręczy barkowej i kończynach górnych. Celem późniejszej terapii jest rozwijanie motoryki małej, czyli zdolności manualnych dziecka, oraz poprawa ruchów precyzyjnych. Terapia w podejściu całościowym obejmuje ruchomość łopatek i stawów kończyn górnych oraz normalizację napięcia mięśniowego.